Myślistwo i Łowiectwo

Ochrona zwierzyny przez koła łowieckie

admin — Thu, 13 Oct 2011 20:05:58 +0000

Kluczową role w polityce ochrony fauny w Polsce odgrywa dobra kooperacja organów rządowych z inicjatywami oddolnymi. Ministerstwo środowiska blisko współpracuje z licznymi kołami łowieckimi na terenie całego kraju na wielu płaszczyznach. Niezbędne do ochrony zwierząt jest wiedza na temat jej ilości w lasach, stowarzyszenia myślistwa i łowiectwa pozwala skutecznie to sprawdzać, był to pierwszy etap współpracy. Dzisiaj dalej są prowadzone obserwacje i statystyki, ale przede wszystkim dba się o zrównoważoną politykę odstrzału i uzupełnianie stad. Myślistwo i łowiectwo rozwija się od kilku lat dosyć dynamicznie. Działa już kilkanaście kół łowieckich zrzeszających tysiące pasjonatów przyrody. Współczesne myślistwo i łowiectwo nie zabija bezmyślnie zwierząt w sposób niekontrolowany. Zdają sobie sprawę, że tylko przemyślane działanie połączone z dokarmianiem i opieką nad dzikimi zwierzętami, pozwoli im cieszyć się swoim hobby przez wiele lat. Często się zdarza, że myślistwo i łowiectwo, jest także jedyną radą na zagrożenie niesione przez dziką zwierzynę. Wszystkie koła łowieckie realizują wspólną politykę wraz z ministerstwem odpowiedzialnym za środowisko, przez co w całym kraju jest wspólny i jednolity program ochrony zwierząt i walki z kłusownictwem.

Bezkrwawe łowy z aparatem

admin — Thu, 13 Oct 2011 20:04:46 +0000

Robienie zdjęć wciąga coraz więcej osób. Wszyscy, którzy maja telefon komórkowy w kieszeni najprawdopodobniej mają wbudowany aparat. Fotografia stała się stałym elementem życia milionów osób na świecie. Tym, którym brakuje emocji w robieniu zdjęć zostaje łowiectwo. Nie takie zwyczajne ze strzelbą i lunetą, tylko eko-łowiectwo. Wszystko jest takie samo, różnica polega na sprzęcie, z którego celujemy do zwierzyny. Zamiast lufy jest to obiektyw aparatu. Miłośnicy tej rozrywki spędzają wiele godzin w lesie pod kamuflażem czekając na odpowiedni moment do zrobienia idealnego zdjęcia. Zapaleni fotografowie udzielają się także w akcjach dożywiania czy leczenia zwierzyny leśnej. Łowiectwo może mieć, także formę bezkrwawą, a jednak zachowuje piękno i pasje. Łowiectwem fotograficznym często nazywa się także fotoreporterów, robiących zdjęcia dla tabloidów. Jednak ich łowy nie mają niczego wspólnego z pięknem natury i przyrody, oraz dbaniem o polska faune. Swoimi zdjęciami robią więcej złego niż dobrego.

Ambona ważną konstrukcją podczas polowań.

admin — Thu, 13 Oct 2011 20:03:21 +0000

Ambona to w zdecydowanej większości drewniana budowla, przypominająca cos w rodzaju wieżyczki. Mierzy najczęściej do czterech metrów, posiada platformę, na której można stanąć bądź usiaść. Osoby uprawiające łowiectwo stawiają takie konstrukcje na obrzeżach lasów, bądź przy dużych łąkach do obserwacji zwierzyny. Na obserwacji zwierząt najczęściej się nie kończy. Oprócz dobrego widoku, ambona daje świetne warunki do odania strzału. Łowiectwo zna konstrukcje wieżyczki od stu leci i zasadniczo nie zmienił się sposób ich budowania. Cały świat i wszystkie dziedziny życia poszły do przodu wraz z nowymi technologiami, a łowiectwo i myślistwo nie mogło zostać w tyle. Dlatego dzisiaj na rynku, można znaleźć ambony z plastiku, które da się przenosić w różne miejsca w miare potrzeby. Łowiectwem coraz częściej interesują się firmy produkujące wyposażenie dla wojska. Dzięki temu, można spotkać coraz więcej wymyślnych produktów pomagających w polowaniach i podczas tropienia zwierzyny. Postęp nieubłaganie wkrada się we wszystkie dziedziny życia.

Sposoby radzenia sobie ze zwierzęcymi problemami.

admin — Thu, 13 Oct 2011 20:02:03 +0000

W mediach nagłaśniane są przypadki zachorowań między innymi lisów na wścieklizne, czy notoryczne zagryzanie stad owczych przez wilcze watachy. Wszystkie takie wiadomości są łatwą pożywką dla mediów, lecz rzadko kiedy mówi się o sposobie walki z tymi problemami. W przypadku zachorowań na wścieklizne jedynym rozwiązaniem jest odstrzał chorych osobników. Najczęściej wykorzystuje się do tego członków kół łowieckich na danym obszarze, którzy pod kierownictwem nadleśnictwa i służb weterynaryjnych dokonują kontrolowanych odstrzałów. Zresztą zdolności łowieckie są wykorzystywane, także podczas przesiedleń zwierząt. Łowiectwo to nie tylko zabijanie, ale przedewszystkim znajomość zwierzęcych obyczajów i skłonności. Dzięki nim w łatwy i nieszkodliwy dla zwierząt sposób można je przenieść na teren, gdzie nie będą narażone na zbyt częste kontakty z ludzmi. Łowiectwo w Polsce charakteryzuje się szerokim spektrum działań. Odstrzał jest tylko jednym z wielu zadań realizowanym przez koła łowieckie, oprócz tego dbają o pogłowie zwierząt czy zachowanie jak największej ilości lasów i łąk w stanie nietkniętym.

Historia łowiectwa na ziemiach polskich

admin — Thu, 13 Oct 2011 20:00:12 +0000

Rozrywka jest najbardziej pożądaną rzeczą na świecie. Miliony osób na świecie pracuje by dać ludziom troche rozrywki. Nie jest to wymysł dzisiejszych czasów. Królowie czy szlachta przed wiekami też chciała się rozerwać i zrelaksować. Najczęstszą ich formą spędzania wolnego czasu było łowiectwo. Na terenach ziemi Polskiej datuje się początki tej formy rozrywki na dziesiąty wiek. Łowiectwo należało do bardzo drogiego i ekskluzywnego hobby, tylko dla wybranych. Zaczęto ograniczać prawnie wybijanie zwierzyny. Przez wieki tylko Królowie i najzamożniejsza szlachta mogła polować na duże zwierzęta. Poddani łowiectwem zajmowali się na nie wielką skalę, tylko w celu wzbogacenia swojej diety. Pozwalano im polować na ptactwo i inne małe zwierzęta. Za złamanie zakazów groziły wysokie kary łącznie z karą śmierci poprzez powieszenie. Złapanie poddanego z upolowanom zwierzyną najczęściej kończyło się wykonaniem wyroku od razu w lesie. Łowiectwo przez takie praktyki możnych doprowadziło do wyginięcia symbolu Polski sprzed wieków czyli tura. Dzisiaj na szczęście takie rzeczy nie mają miejsca.

Wpływ kobiet na pomyślne łowy

admin — Thu, 13 Oct 2011 19:58:26 +0000

W każdej niemal dziedzinie naszego życia obecne są jakieś zabobony, przesądy, mity, które w jakiś sposób kierują naszym postępowaniem. Myślistwo także nie jest wolne od przesądów.

Sporo miejsca zajmują w nich kobiety. Jeżeli żona żegna wychodzącego na polowanie myśliwego, nie wolno się odwrócić i jej pomachać na pożegnanie. W drodze na łowisko myśliwy spotka starszą kobietę – fatalny znak. A nie daj Boże, żeby była to zakonnica – można wracać od razu do domu. Natomiast widok młodej dziewczyny z wiadrem wody zwiastuje pełen sukces. Przed wyjściem z domu należy pogłaskać damskie kolano, zapewni to szczęśliwy powrót po udanych łowach. Myślistwo nie pozwala na dotykanie broni przez kobiety. Broń zostanie zauroczona, a odwrotny proces jest długotrwały. Innymi przesądami w myślistwie są na przykład takie – aby mieć dobry sezon łowiecki, należy się ukłonić pierwszemu napotkanemu zającowi. Również pomyślną wróżbę zapewnia puszczenia wolno, bez strzału, pierwszego zobaczonego w lesie zwierzęcia. Pod żadnym pozorem nie wolno ubrać odzieży myśliwskiej na lewą stronę. A jeżeli sąsiad będzie życzył udanego polowania – dzień będzie z pewnością fatalny. Aby zapewnić sobie powodzenie w myślistwie, należy więc przestrzegać ustalonych reguł i słuchać przesądów.

Święty Hubert patronem braci łowieckiej

admin — Thu, 13 Oct 2011 19:56:38 +0000

Legendarny święty Hubert jest historyczną postacią. Ten potomek rodu Merowingów żył na terenach Belgii około 1300 lat temu. Po sześciu latach małżeństwach, gdy żona wyjechała w długą podróż do chorej matki, Hubert, jako słomiany wdowiec korzystał ze swojej wolności biesiadując z druhami, spędzając dni na polowaniach. Zupełnie zatracił się w myślistwie. Nie przestrzegał żadnych zasad, nie czcił dni świętych. Nie wiadomo, czy było to Boże Narodzenie, czy Wielki Piątek – podczas polowania, Hubert, po długim pościgu zobaczył białego jelenia ze świetlistym krzyżem pośrodku poroża, którego psy myśliwskie nie zaatakowały. Jeleń ludzkim głosem nakazał Hubertowi jechać do biskupa Maastricht, tam Hubert został księdzem i ulubieńcem biskupa. Myślistwo, na podstawie łask otrzymanych od św. Huberta obrało go za swojego patrona. Nie wiadomo także, czy biały jeleń ze świetlistym krzyżem był prawdziwy, czy widziany w stanie delirii alkoholowej, myślistwo przyjęło to jednak za fakt. Każdego roku, 3 listopada jest świętem myślistwa, organizowane są liczne, huczne polowania. Jest to wielkie święto myśliwych, a w nabożeństwach mogą uczestniczyć wraz ze swoimi zwierzętami używanymi do pomocy w polowaniach.

Co każdy myśliwy robić powinien

admin — Thu, 13 Oct 2011 19:55:02 +0000

„Przystępując do grona polskich myśliwych ślubuję uroczyście przestrzegać sumiennie praw łowieckich, postępować zgodnie z zasadami etyki łowieckiej, zachowywać tradycje polskiego łowiectwa, chronić przyrodę ojczystą, dbać o dobre imię łowiectwa i godność polskiego myśliwego.” Te słowa ślubowania wypowiada każdy młody myśliwy, obowiązkowo przed rozpoczęciem swojego pierwszego polowania. Polskie myślistwo opiera się na pewnych tradycjach, których wszyscy którzy polują muszą przestrzegać. Po uroczystości pasowania na myśliwego można wziąć udział w polowaniu. Co myśliwych łączy z myślistwem oprócz polowania? Do ich obowiązków należy opieka nad zwierzętami leśnymi w zimie. Wspólnie z leśnikami dostarczają karmę do wydzielonych na polanach miejsc – warzywa, siano, zboże, lizawki solne. Likwidują wnyki, sidła i inne pułapki zastawione na zwierzynę przez kłusowników. Liczą populacje zwierząt występujących na danym obszarze. Patronem myślistwa jest św. Hubert. Każdego roku, obowiązkiem całej braci myślistwa jest uczestniczenie w uroczystych polowaniach ku czci patrona.

Pojedziemy na łów towarzyszu mój…

admin — Thu, 13 Oct 2011 19:52:10 +0000

Zabijanie zwierząt zawsze wzbudza ogromne emocje. Dawniej, człowiek zabijał tylko tyle zwierząt ile potrzebował do utrzymania się przy życiu. Mięso upolowanych zwierząt i skóry dawały szansę na przeżycie plemiona. Dzisiejsze myślistwo, to poniekąd rodzaj sportu, głównie dla mężczyzn, którzy przeszukując lasy, puszcze, stają się sami drapieżnikami i szukają łatwego łupu. Ideę myślistwa stanowi nie tylko zabijanie. Wyprawa do lasu, to towarzyskie spotkanie, cała ceremonia obejmująca przygotowanie broni, specjalny ubiór, sposób zachowania, a po zakończeniu polowania, bez względu na jego efekt – wielogodzinne ognisko z obowiązkowym myśliwskim bigosem, dobrą nalewką i opowieściami z lasu długo w noc. Myślistwo to sposób spędzania czasu, kontakt z przyrodą i naturą, a nawet wbrew temu co twierdzą przeciwnicy – praca polegająca na ochronie przyrody. W dzisiejszych czasach, kiedy zwierzyna łowna nie ma tak wielu naturalnych wrogów jak było to kiedyś, niezbędne są kontrolowane odstrzały, aby zachować równowagę wśród zwierząt. Myślistwu zawdzięczamy więc odpowiednie ilościowo populacje jeleni, saren, lisów, wilków.

Polowania tysiące lat temu i obecnie

admin — Sat, 08 Oct 2011 12:53:35 +0000

Od zarania dziejów człowiek polował na zwierzęta w celu zapewnienia sobie pożywienia i okrycia ze skór. Odkrycie ognia pozwoliło człowiekowi eksperymentować z mięsem zabitych zwierząt, przez co pożywienie było bardziej urozmaicone. Myślistwo było więc od tysiącleci domeną ludzi. Jaka broń była używana do prehistorycznych polowań? Początkowo były to kamienie mieszczące się w dłoniach, pałki z grubych gałęzi, maczugi, dopiero potem człowiek nauczył się wykorzystywać w myślistwie obciosane kamienie – fragmenty ostrych skał, drewniane maczugi, zaostrzone na kształt dzidy gałęzie. Jeszcze później, gdy nastała epoka żelaza, broń była coraz to ulepszana, stosowano żelazne groty, żelazne dzidy, myślistwo stawało się łatwiejsze do zdobywania zwierzyny. Dzisiejsze polowania niewiele przypominają tamte, sprzed tysięcy lat. Nowoczesna broń, celowniki optyczne, noktowizory – pozwalają na prowadzenie sztuki myślistwa nawet pod osłoną nocy. Czy jest coś jeszcze, co różni współczesnych myśliwych od tych z zarania dziejów? Prehistoryczni myśliwi zabijali zwierzęta wyłącznie w celu utrzymania się przy życiu, dzisiejsi, niejednokrotnie robią to dla przyjemności i dużego zarobku.